Przeczytaj oficjalny opis

Historia Wydziału Nauk Przyrodniczych

Historia Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Comeniusa rozpoczęła się na ówczesnym Uniwersytecie Słowackim. Utworzenie Wydziału Nauk Przyrodniczych zostało już prawnie założone przez ustawę nr 375/1919 Coll. zgodnie z którym powstał Uniwersytet Comeniusa. W związku z ówczesnym rozwojem politycznym i gospodarczym wszelkie wysiłki na rzecz ustanowienia Wydziału nie powiodły się przez cały okres Republiki Przed Monachium. W ten sposób Wydział Nauk Przyrodniczych powstał dopiero w 1940 r. Na podstawie ustawy nr 168/1940 Coll. mając na uwadze, że pierwsza rekrutacja studentów odbyła się w semestrze zimowym roku akademickiego 1940/1941. Z tego powodu Wydział należy do najstarszych na terytorium Republiki Słowackiej.113959_adolescent-connection-discussion-1595391.jpg

Przed utworzeniem odrębnego Wydziału Nauk Przyrodniczych wykładano niektóre dyscypliny naukowe dla studentów przedmiotów pedagogicznych na Wydziale Sztuki. Geografia miała najdłuższą tradycję, była wykładana jako dyscyplina już od roku akademickiego 1921/1922, a Seminarium Geograficzne jako miejsce pracy Wydziału Sztuki zostało wspomniane już w 1923 roku. Kolejna dyscyplina naukowa wykładała przed ustanowieniem Wydziałem Nauk Przyrodniczych była zoologia, a 1 września 1939 r. na Wydziale Nauk Przyrodniczych powstał Instytut Zoologii prowadzony przez prof. PhDr. M. Novikov. W październiku 1939 r. Zorganizowano także Instytut Botaniki, a prof. RNDr. F. Nábělek został oskarżony o botanikę wykładową i prowadzenie Instytutu.

Proces tworzenia Wydziału Nauk Przyrodniczych na Słowacji został przyspieszony przez znane wydarzenia w Pradze w listopadzie 1939 r., Kiedy po protestach studentów na pogrzebie studenta Jana Opletala niemieccy okupanci zamknęli wszystkie czeskie uniwersytety. Studenci narodowości słowackiej musieli wrócić na Słowację, gdzie ukończyli studia. Trzy wyżej wymienione instytuty zostały włączone do nowo utworzonego Wydziału Nauk Przyrodniczych natychmiast po jego utworzeniu w 1940 roku. Instytut Geografii został umieszczony w lokalu położonym przy ulicy Rajská, Instytut Zoologii i Instytut Botaniki zostały przeniesione do lokale na ulicy Moskovská.

Po 1940 r. Na Wydziale Nauk Przyrodniczych zorganizowano nowe działy zorientowane na nauczanie dalszych dyscyplin naukowych. Geologia zaczęła być nauczana w ramach programu kształcenia nauczycieli natychmiast po utworzeniu Wydziału Nauk Przyrodniczych w 1940 r., Podczas gdy proces edukacji objęli wykładowcy zewnętrzni ze Słowackiego Uniwersytetu Technologicznego. W 1941 r. Powstał Instytut Geologii i Paleontologii na Wydziale Nauk Przyrodniczych, aw 1942 r. Także Instytut Mineralogii i Petrografii. Zarówno te instytuty miały minimalny personel, a funkcje asystenta były w większości pokrywane przez studentów w wyższych latach akademickich. Istnienie tych instytutów umożliwiło jednak rozwój nauczania geologii i zabezpieczenie niezbędnych materiałów i oprzyrządowania na Wydziale. Na początku semestru zimowego 1942/1943 do Wydziału został dołączony Instytut Fizyki Jądrowej, a przed końcem II wojny światowej Instytut Astronomii i Instytut Matematyki zostały utworzone jako ostatnie w 1944 r. tradycyjnych dyscyplin naukowych, tylko chemia istniała na Wydziale Nauk Przyrodniczych bez podstawy instytucjonalnej, ale była wykładana od 1939 r., początkowo na Wydziale Sztuki, a od 1940 r. na Wydziale Nauk Przyrodniczych. Instytut Chemii został zorganizowany na Wydziale Nauk Przyrodniczych dopiero w październiku 1948 r., A prof. M. Dillinger został mianowany dyrektorem zewnętrznym.

Kamieniem milowym w rozwoju szkolnictwa wyższego na Słowacji była ustawa z dnia 18 maja 1950 r. O szkolnictwie wyższym. Po uchwaleniu tej ustawy instytuty Wydziału Nauk Przyrodniczych zostały zreorganizowane na wydziały, podczas gdy na początku istniała tendencja do tworzyć duże działy, w tym kilka instytutów. W 1950 r. Zorganizowano sześć wydziałów na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Słowackiego: Wydział Matematyki, w tym Instytut Matematyki, Wydział Fizyki, w tym Instytut Fizyki, Wydział Chemii, obejmujący Instytut Chemii, Wydział Biologii, w tym Instytut Botaniki, Ogród Botaniczny, Arboretum Mlyňany, Instytut Fizjologii i Biologii Roślin i Instytut Zoologii, Wydział Geografii, w tym Instytut Geografii i Instytut Meteorologii i Klimatologii i wreszcie , Wydział Geologii z trzema instytutami - Instytut Geologii i Paleontologii, Instytut Geologii i Instytut Mineralogii i Petrografii.113960_casual-college-connection-1438081.jpg

Ważnym wydarzeniem w rozwoju Wydziału Nauk Przyrodniczych było oddzielenie od niego geografii i geologii w 1952 r. Planowane duże projekty budowlane w Czechosłowacji po 1948 r. Spowodowały ostre zapotrzebowanie na wykwalifikowanych geologów i geografów na potrzeby gospodarki narodowej. Na podstawie rozporządzenia rządowego dd. 8 lipca 1952 r. Wydziały Nauk Geologicznych i Geograficznych powstały na Uniwersytecie Karola w Pradze i na Uniwersytecie Słowackim w Bratysławie. W oparciu o ten standard Wydział Nauk Geologicznych i Geograficznych Uniwersytetu Słowackiego wraz z 6 wydziałami rozpoczął działalność 1 września 1952 r .: Wydział Geologii i Paleontologii, Wydział Geologii Inżynierskiej, Wydział Mineralogii i Petrografii, Wydział Minerałów, Wydział Geografii Fizycznej i Wydział Geografii Ekonomicznej. Rozwój badań naukowych na tym Wydziale doprowadził do powstania Instytutu Badawczego Nauk Geologicznych i Geograficznych w 1957 r. Pod koniec roku akademickiego 1958/1959 pojawiła się jednak tendencja do integracji Wydziału Nauk Geologicznych i Geograficznych Uniwersytetu Comeniusa na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Comeniusa, co wydarzyło się ostatecznie we wrześniu 1959 roku.

W latach 50. nastąpiło stopniowe zróżnicowanie wewnętrzne również wśród innych dyscyplin. Dalsze działy, instytuty i laboratoria powstały z rzadkich, oryginalnych miejsc pracy, często reprezentujących całą dziedzinę, dzięki poprawie warunków pracy i materiałów, a także zwiększonemu zapotrzebowaniu na specjalistów i wykładowców dyscyplin naukowych. W 1953 roku niezależny Instytut Chemii Organicznej został oddzielony od Instytutu Chemii, a rok później również Instytut Biochemii. Już w 1955 r. Miała miejsce kolejna reorganizacja, a Wydział Chemii Nieorganicznej i Fizycznej oraz Wydział Chemii Organicznej, Chemii Analitycznej i Biochemii zostały oddzielone od Instytutu Chemii. W kolejnych latach ustanowiono 7 miejsc pracy w dziale chemii poprzez dalsze różnicowanie. Obecnie składa się z Wydziałów Chemii Analitycznej, Chemii Nieorganicznej, Biochemii, Chemii Fizycznej i Teoretycznej, Chemii Jądrowej, Chemii Organicznej i Instytutu Chemicznego.

Taki rozwój Wydziału zaowocował latami 70. ustanowieniem 6 sekcji specjalistycznych: biologicznej, chemicznej, fizycznej, geologiczno-geograficznej, matematycznej i ogólnej, której zadaniem było koordynowanie działań departamentów oraz należące do nich instytuty.

Pomieszczenia mieszczące poszczególne działy przez długi czas stanowiły duży problem Wydziału. Na początku lat sześćdziesiątych 32 miejsca pracy Wydziału znajdowały się w 25 miejscach w Bratysławie. Z tej perspektywy bardzo ważnym wydarzeniem w trakcie istnienia Wydziału było rozpoczęcie budowy kampusu uniwersyteckiego w Mlynskej Dolinie w 1967 r. Cały Wydział Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Comeniusa powinien zostać umieszczony w 10 pawilonach. W pierwszym etapie, w latach 1967-1978, zbudowano Pawilony Matematyki, Fizyki 1, Fizyki 2 i Pawilonu Centrum Komputerowego. Pawilony Chemii 1, Chemia 2, Biologia 1, Biologia 2 i Geologia były sukcesywnie budowane w latach 1976–1988. Ze względu na wysokie koszty finansowe budowy, a także ze względu na mniejszy wzrost liczby pracowników i studentów w porównaniu z szacunkami wykonane w czasie przygotowywania projektu na wydziale, odwołano budowę kilku innych pawilonów.113961_cooperation-coworking-day-1543895.jpg

Rok 1980 przyniósł znaczącą zmianę w rozwoju Wydziału Nauk Przyrodniczych, gdy szybki rozwój matematyki, fizyki i informatyki, jak również porządek społeczny, wymagający specjalistów w tych dziedzinach, doprowadził do utworzenia oddzielnego Wydziału Matematyki i Fizyki . Z tego powodu Wydział Nauk Przyrodniczych „stracił” te dwa kierunki studiów. Wydział Nauk Przyrodniczych kontynuował rozwój biologii, geografii, geologii i chemii. Struktura organizacyjna Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Komeńskiego była w tym czasie dość skomplikowana, głównie ze względu na wielodyscyplinarną orientację Wydziału, a także historyczny rozwój poszczególnych miejsc pracy. Pod koniec lat osiemdziesiątych na Wydziale działało 29 instytutów edukacji podstawowej, w tym 25 wydziałów i cztery instytuty naukowe zintegrowane z 4 sekcjami naukowymi, biologicznymi, geograficznymi, geologicznymi i chemicznymi.

Kształtowanie wewnętrznej struktury Wydziału Nauk Przyrodniczych, jak również otwarcie nowych kierunków i specjalizacji, jest procesem ciągłym zachodzącym w ścisłym związku z potrzebami społecznymi i pozycją Wydziału w ramach Uniwersytetu Komeńskiego. Od 1990 r. Wydział systematycznie rozwija badania i nauczanie molekularno-biologiczne, biotechnologiczne i środowiskowe. W 1992 r. Piąty podstawowy kierunek studiów na Wydziale Nauk Przyrodniczych stał się nauką o środowisku i powstały nowe wydziały, Wydział Ekologii Krajobrazu i Wydział Pedologii, wkrótce powstał Zakład Ekosozologii i Fizjaktyki. Te trzy wydziały wraz z Wydziałem Geochemii stworzyły piątą sekcję naukową Wydziału, dział ochrony środowiska. W ramach Programu Badań Środowiskowych otwarto specjalizacje Ekosozologia i Fizjaktyka, Geochemia Środowiska, Planowanie Środowiska i Zarządzanie oraz Nauka o Glebie.

Nowe specjalizacje zorientowane na naukę o środowisku zostały otwarte również w ramach pozostałych czterech dziedzin: w ramach geologii - geofizyki stosowanej i środowiskowej oraz geologii środowiska, w ramach geografii - geografii fizycznej i geoekologii, w ramach biologii - ekologii i chemii - chemii jądrowej i radiologii. W roku akademickim 1998/99 wydział otworzył również specjalizację z chemii środowiska, a gwarancję zawodową na to badanie dostarczył Wydział Chemii Analitycznej. Odpowiedzią na potrzeby praktyki było utworzenie Zakładu Kartografii, Geoinformatyki i Teledetekcji Ziemi w zakresie geografii i kartografii oraz otwarcia specjalizacji zorientowanej w ten sposób. Od roku akademickiego 1989/99 (odpowiednio 2005/2006) powstały specjalizacje chemia środowiska i chemia teoretyczna.

W okresie transformacji Wydział udowodnił swój potencjał badawczy, edukacyjny i ludzki, przeszedł proces złożonej akredytacji i z powodzeniem wdrożył system kredytowy w studiach i edukacji trzypoziomowej (2000 - 2002). Stabilną pozycję Wydziału w szkolnictwie wyższym na Słowacji potwierdza stałe zainteresowanie studentów programami studiów.

Programy prowadzone przez:
  • Język angielski
  • Słowacki
Obecnie nie ma programów do wyświetlenia

Proszę udoskonalenie powyżej, sprawdź nasze popularne kategorie poniżej lub przeprowadzić wyszukiwanie słów kluczowych.


... or simply by choosing your degree: