Philipps University Marburg

Wstęp

Przeczytaj oficjalny opis

Jako najbardziej tradycja uniwersytet w Hesji, Philipps-Universität łączy przełomowe badania z wzorowym wsparciem dla młodych naukowców i badaczy, z atrakcyjną ofertą akademicką w urokliwym otoczeniu ze średniowiecznym historycznym centrum miasta. Główny obszar naukowy Philipps-Universität - z 12 laureatami Nagrody Leibniza, jednym z wiodących instytutów badawczych w Hesji - koncentruje się na obszarach badań nad zakażeniami i nowotworami, syntetycznej mikrobiologii, materiałoznawstwie, neuronauki poznawczej i stosowanej, badaniach dynamiki językowej, bioróżnorodności i klimacie. badania i badania konfliktów.

Philipps-Universität to nie tylko niemiecki uniwersytet o bogatej tradycji, ale także najstarszy uniwersytet na świecie, który został założony jako instytucja protestancka w 1527 roku. Od prawie pięciu wieków jest miejscem badań i nauczania.

Obecnie w Marburgu studiuje około 25 000 studentów - 12 procent z całego świata.

Prawie wszystkie dyscypliny naukowe, z wyjątkiem nauk technicznych, są reprezentowane na Philipps-Universität Marburg . Różne dyscypliny są przypisane do 16 różnych działów.

Liczne organizacje uzupełniają i wzbogacają ofertę uczelni. Na przykład takie organizacje mogą prowadzić specjalne działania badawcze lub wspierać Philipps-Universität Marburg w obszarach komunikacji, informatyki i języków obcych.

145470_pexels-photo-5676744.jpeg

Historia Uniwersytetu w Marburgu

Założenie przez Landgrave Philippa: Uniwersytet między luteranizmem a kalwinizmem (1527-1653)

30 maja 1527 r. Landgraf Filip Wielkoduszny Hesji założył Universität Marburg po wprowadzeniu reformacji na swoim terytorium; Uniwersytet również nosił jego imię od początku XX wieku. Najstarszy wciąż istniejący protestancki uniwersytet na świecie zaczął działać z 10 profesorami i około 90 studentami na czterech wydziałach teologii, prawa, medycyny i filozofii. Po śmierci Filipa w 1567 r. Jego terytorium zostało podzielone między czterech synów i początkowo synowie wspólnie kierowali uniwersytetem. Konflikty wyznaniowe skłoniły wnuka Filipa, landgrafa Ludwika V z Hesji-Darmstadt, do założenia w 1607 r. Własnego uniwersytetu w Giessen, który był luterański - w przeciwieństwie do Marburga, który był wówczas kalwiński.

Państwowy Uniwersytet Reformowany w Hessen-Kassel (1653-1807)

Konflikt, który w czasie wojny trzydziestoletniej miał również charakter militarny, doprowadził do przerwania życia uniwersyteckiego w Marburgu. Przywrócony uniwersytet związał swoich profesorów ze zreformowaną denominacją. Nominacja w 1723 r. Filozofa Christiana Wolffa, jednego z najbardziej wpływowych myślicieli epoki oświecenia, zapoczątkowała okres rozwoju Marburga i przyciągnęła studentów z bliska i daleka, w tym rosyjskiego uczonego Michaila Lomonossowa. Począwszy od lat 80-tych XVIII wieku sytuacja zaczęła się na nowo nabierać, z pomocą wybitnych profesorów medycyny, którzy odgrywali decydującą rolę. Wkrótce po 1800 roku prawnik Friedrich Carl von Savigny pracował jako profesor i mentor dla dwóch najbardziej znanych studentów Marburga, Jacoba i Wilhelma Grimmów.

Uniwersytet w Królestwie Westfalii i elektorat Hesji (1807-1866)

Wraz z powstaniem Królestwa Westfalii w 1807 roku pod rządami najmłodszego brata Napoleona, Jérôme, istnienie Marburg Universität wisi na włosku. Oprócz uniwersytetów w Getyndze i Halle w królestwie miał istnieć tylko jeden kolejny uniwersytet. Marburg otrzymał - w przeciwieństwie do Rinteln i Helmstedt - kontrakt. W 1858 r. Na Uniwersytecie powstał nowoczesny oddział chirurgiczny, który w 1813 r. Ponownie stał się uniwersytetem państwowym Elektoratu Hesji. Pracował tam Wilhelm Roser. Prawnik konstytucyjny Sylvester Jordan pracował nad konstytucją elektoratu Hesji z 1831 r., Choć w 1839 r. Został uwięziony w zamku w Marburgu. W tym czasie w Marburgu kończył również badania i nauczał znany chemik Robert Bunsen.

1874 - Marburg staje się pruski (1866-1933)

W 1866 roku Marburg Universität stał się pruski. Wraz z tym nastąpił boom w każdym znaczeniu tego słowa. Liczba profesorów podwoiła się wraz z wybuchem I wojny światowej, a liczba studentów wzrosła do 2500. Około 1900 roku na wszystkich wydziałach Marburga wykładali znani profesorowie. Filozofowie Hermann Cohen i Paul Natorp założyli mniej więcej w tym czasie tak zwaną „szkołę marburską”. Pierwsza Nagroda Nobla w dziedzinie medycyny została przyznana w 1901 r. Odkrywcy terapii surowicowej przeciw błonicy i profesorowi ds. Higieny Emilowi von Behringowi. „Alte Universität” został zbudowany w latach 1874–1891 w miejscu zniszczonego klasztoru dominikanów. W 1908 r. Zezwolono na wstęp na uniwersytet pierwszym studentkom. Prestiż naukowy Marburga był wysoki w latach dwudziestych XX wieku. Martin Heidegger i Rudolf Bultmann nauczali w Marburgu. Uczniowie byli jednak w dużej mierze nacjonalistyczni. Tzw Marburg Student Corps odegrał znaczącą rolę w morderstwach Mechterstädt, w wyniku których 15 robotników zostało zastrzelonych.

Rządy narodowo-socjalistyczne i ponowne otwarcie po drugiej wojnie światowej (1933-1945)

Po przejęciu władzy przez nazistów w 1933 r. Zlikwidowano samorząd akademicki i - podobnie jak w całych Niemczech - na Marburg Universität wprowadzono Führerprinzip. Profesorowie i studenci zostali zmuszeni do opuszczenia swoich stanowisk w Marburgu. Jeden z nich - profesor studiów indonezyjskich Hermann Jacobsohn - popełnił samobójstwo. Rozprawy doktorskie Żydów zostały unieważnione i nie tylko podczas wojny Biblioteka Uniwersytecka w Marburgu zyskała na kradzieży książek na wielką skalę przez narodowych socjalistów. Wydział Teologiczny, zwłaszcza Hans von Soden i Rudolf Bultmann, sprzeciwiał się paragrafom aryjskim i popierał Kościół wyznaniowy. W semestrze wiosennym 1931 r. Nazistowska organizacja studencka uzyskała już większość w senacie studenckim w Marburgu. Autorytarny, na wskroś zideologizowany uniwersytet nie był już w stanie osiągnąć wysokiego poziomu naukowego i naukowego, a wraz z wybuchem wojny w 1939 r. Rozwój ten pogorszył się.

Uniwersytet od 1945 roku

Marburg przetrwał II wojnę światową w dużej mierze bez szwanku. Już we wrześniu 1945 roku Universität został ponownie otwarty. Podobnie jak gdzie indziej, pogodzenie się z narodowym socjalizmem było częścią tła ruchu studenckiego późnych lat sześćdziesiątych. Marksista politolog Wolfgang Abendroth cieszył się ogromnym zainteresowaniem naukowym i politycznym. Przyczynił się do reputacji Marburga jako „czerwonego uniwersytetu”. W tym samym czasie Philipps-Universität rozwijał się również w nowoczesny uniwersytet dla mas, z około 10 000 studentami około 1970 roku. Rozwój Marburga można odczytać przestrzennie: liczne nowe budynki administracyjne, instytuty humanistyczne i główna biblioteka były kluczowe rozwój w latach 60. Dla nauk przyrodniczych i medycyny na szczycie Lahnberge od 1970 roku wzniesiono ogromne budynki - w tym klinikę uniwersytecką - na szczycie Lahnberge.

1970/71 miał głęboki wpływ na historię uniwersytetu. Nastąpiła fundamentalna reorganizacja. Stanowisko Rektora zostało zlikwidowane i zastąpione przez Prezydenta. Wydziały - których było już pięć - zostały rozwiązane i zastąpione przez 21 wydziałów.

Tak zwany Proces Boloński, prywatyzacja Kliniki i nowe plany budowy - zarówno na szczycie Lahnberge, jak iw dolinie rzeki Lahn - zapoczątkowały kolejną burzliwą fazę rozwoju uniwersytetu, która nie ma końca ani efektów na widoku. Uniwersytet ma obecnie 16 wydziałów i około 25 000 studentów.

145484_pexels-photo-3184325.jpeg

Pozyskiwanie funduszy i usługi dla absolwentów

Nasza jednostka organizacyjna koordynuje kampanie zbierania funduszy na projekty w Philipps-Universität, które przynoszą dodatkowe korzyści studentom, nauczycielom i regionowi. Serdecznie zapraszamy do przyłączenia się do nas w kształtowaniu przyszłości uczelni: poprzez darowiznę na naszą obecną kampanię cieplarnianą, przy wsparciu Stypendium Niemiec lub Funduszu Pomocy Awaryjnej Corona lub darmowej dotacji. Chcielibyśmy przedstawić Państwu tutaj nasze możliwości finansowania i sukcesy. Cieszymy się na kontakt z Państwem.

Życie w UMR

Na Philipps-Universität Marburg zapraszamy międzynarodowych studentów i naukowców od ponad 500 lat. Znajdziesz nas w pięknym średniowiecznym mieście Marburg, na niemieckim, bajkowym szlaku w Hesji. Tutaj tradycja i historia Twojego otoczenia oczaruje Cię i zainspiruje, a nasz przyjazny duch małego miasta sprawi, że od razu poczujesz się jak w domu.

Niezależnie od tego, czy przyjeżdżasz do nas jako student, doktorant, badacz, czy jako nauczyciel lub administrator na wymianie, w Marburgu czekają na Ciebie ogromne możliwości. Będziesz kroczyć śladami wielkich umysłów, takich jak Emil von Behring, pierwszy na świecie zdobywca Nagrody Nobla; światowej sławy chemik Robert Bunsen; oraz bracia Grimm, których historie podróżowały z Hesji do najdalszych zakątków świata. Jak to się mówi: inne miasta mają uniwersytet - Marburg to uniwersytet.

Lokalizacje

Marburg

Address
Biegenstraße,10
35037 Marburg, Hesja, Niemcy

Stypendium Keystone

Dowiedz się, jakie możliwości daje Ci nasze stypendium